Kategori arşivi: Kişisel

35

facebook doğum günümün gece yarısında bu mesajı yazmamı önerdi, “müteşekkir hissediyor” yazdı otomatikman. benden daha iyi türkçe biliyor gibi 🙂

facebook yüz yüze görüşme bir yana, telefon ile doğum günü kutlamanın bile yerine geçmiş çoktandır, bu yıl daha fazla hissettim bunu 🙂

henüz 35 yaşında teknolojiye ayak uyduramayan yaşlılar gibi sızlanmaya mı başladım yoksa 🙂 aaah ah, nerede o eski doğum günleri 🙂

hatırlayan, hatırlamayan, bildirimleri gören, görmeyen, sağ taraftaki listede farkeden, etmeyen, kutlayan, kutlamayan herkese çok selamlar. müteşekkir hissettim efendim 🙂

görüşelim mutlaka, bir kahve içelim bir ara.

evde bira yapımı

Çalışkan mayalar… #brewing #microbrew #beer #notme

Levent Bali (@lbali) tarafından paylaşılan bir video ()

hani derler ya “ev alırdım” diye, biraya verdiğim parayla ev olmasa da araba alırdım sanıyorum.

verdiğim paraya yanmam da bugüne kadar içtiğim binlerce şişe bira, bira değilmiş yeni öğreniyorum.

evet, evde bira yapıyorum artık. hiç aklıma gelmemişti. son 1-1.5 yıldır biliyorum yapılabileceğini. uzun uzun araştırdım, butikbira.com sitesindeki kitlerle başladım.

sonuç: harika! ben bugüne kadar bira içmiyormuşum!

butik bira sitesi a’dan z’ye donanımlı insanlar tarafından en ince ayrıntısına kadar düşünülerek yapılmış bir e-ticaret sitesi. bunu profesyonel hayatını e-ticarete adamış ben söylüyorsam dikkate alın derim.

 

Arkadaşlıklar…

İyi arkadaşlıklar, dostluklar, kadim dostlar, ahiretlikler. Son zamanlarda çok kafa yorduğum konulardan birisi bu.
Geriye dönüp baktığımda en kolay yaptığım şeyin, hayatımdaki insanlardan kolayca vazgeçmek olduğunu anlayabiliyorum. Tabi bunu anlayacak ve kendime itiraf edecek kadar insan kaybettikten sonra…
Bir çok kaybın nedeni sadece benim, farkındayım.
Kimini ise ilkelerime uymayan davranışlarından ötürü, fevri hareket ederek, bıçak gibi çıkarmışım hayatımdan. Çoğu zaman hak veriyorum kendime bu küme için. Devam etseydim sahte, yalan olacaktı. Nadiren de pişman oluyorum bu duruma, Don Kişot gibi hissediyorum kendimi.
Kimine hala anlam veremiyorum. Ben istemeden, sebebini bile bilmeden, zamana yayılarak ya da birdenbire çıkmışlar hayatımdan. Bazen özlüyorum onları, bazen demek ki böylesi doğruymuş diyorum. En azından nedenini öğrenmek istiyorum.
Kimisi var ama yok, Gtalk’da, Facebook’da listemde, Twitter’da takipte.
Sosyal medya zaten çok kolaylaştırıyor bu durumu. Doğum günlerinde haberi Facebook’dan alıp “Mutlu yıllar yazmak”, güzel bir haberi RT yapmak gerçek ziyaretlerin yerini almış durumda.
Alınmıyorum aslında ama en yakın saydığım 4-5 arkadaşım 2 yaşındaki oğlumu henüz kanlı canlı görmemeleri düşündürüyor aklıma geldikçe.
Ve evet, yaş ilerledikçe yeni arkadaşlıklar kurmak da zorlaşıyor.